Er zijn veel mensen in mijn praktijk die graag willen werken aan hun zelfbeeld. Ze herkennen zichzelf in een beeld waarin ze negatief over zichzelf denken, onzeker zijn of simpel weg niet blij zijn met wat ze zien in de spiegel. Bij een enkeling gebruiken we een aanpak gericht op voeding en beweging, om op die manier weer prettiger naar jezelf te kunnen kijken en je beter te voelen. Bij anderen is het een kwestie van anders leren denken en bij de meeste mensen een combinatie van deze twee. Daar gebruiken we dan praktische tips en tricks voor, maar ook doen we samen meer kennis op over hoe ons brein werkt en die van de klant in het bijzonder. Waarom denk je wat je denkt? Waar komt het vandaan en vooral: hoe gaan we dat veranderen? En daar heb ik dan gelukkig ook wel ideeën over 😉.
Ik deel graag een fragment uit het boek: The Happiness Trap, om je hier wat meer inzicht in te geven:
Je hebt vast wel eens een documentaire gekeken. In dit voorbeeld gaat het over een documentaire over Afrika. Wat is daar in te zien? Alle mooie dieren die je er kan vinden, Nelson Mandela, oorlog of armoede, kleurrijke markten, bergen, van alles! Je kunt veel leren van zo’n documentaire, maar een ding is zeker: een documentaire over Afrika, is niet hetzelfde als Afrika zelf.
Een documentaire over Afrika geeft je impressies van Afrika, videobeelden, geluiden maar het kan je bijvoorbeeld niet laten proeven hoe het eten er smaakt, hoe het er ruikt of voelt. Je mist van alles: het écht spreken met mensen, de dieren in het echt zien, het klimaat voelen… Het maakt niet uit hoe briljant de docu gemaakt is, al heeft het duizenden uren beeldmateriaal, het is nooit als de ervaring om zelf in Afrika te zijn. Want, de documentaire is NIET Afrika zelf.
Zo werkt het dus ook als het gaat om een documentaire over jou. Dat is dus ook niet hetzelfde als jij zelf. Om het maar even duidelijk te maken, denk aan iemand die je ontzettend dierbaar is. Wat zou je het liefste doen? Een documentaire kijken over die persoon? Of gewoon gezellig samen tijd spenderen?
Er is een groot verschil tussen wie we zijn en welke documentaire iemand ook maar over ons kan maken. Hoe dicht bij de waarheid de documentaire ook komt (voor wat we waarheid noemen, documentaires pikken natuurlijk ook de mooie of juist heftige beelden voor de kijkcijfers, zo werkt Instagram trouwens over het algemeen ook..), het is nooit zoals jij écht bent of doet.
Onze mind is net als de grootste documentairemakers van de wereld. Het filmt 24/7 en dat kan hij nooit allemaal écht goed opslaan. Dus wat blijft er over voor jouw documentaire? Misschien maar 1%. Dus jouw documentaire klopt natuurlijk nooit helemaal. Of geeft op zijn minst een beperkt beeld. Dus als hij weer eens tegen je zegt: ‘Dit is hoe je bent’ of ‘je bent niet goed genoeg’ dan is dat die documentaire. Het probleem is: Wij geloven dat we die documentaire ZIJN!
Maar je hebt dus net gelezen dat dat niet klopt. Want als een documentaire over Afrika niet Afrika is, en een documentaire over een dierbare niet je dierbare zelf, dan is een documentaire over jou dus ook niet hetzelfde als jij! Wat er ook in zit, of het goed is of niet waar, het zal NOOIT een compleet beeld zijn van jou.
Nu je dit weet kun je hopelijk bij dergelijke gedachten, denken aan dit documentaire verhaal en de gedachte zien als een deel van die documentaire, en niet van wie jij bent 😉.
Het is overigens prima dat je dit zelfbeeld hebt, het helpt je te reflecteren over jezelf zodat je kan groeien. Het verschil is alleen, dat je na dit verhaal hopelijk een keuze hebt, en niet vanuit een soort van zelfhaat dingen MOET veranderen omdat je denkt dat je zo niet mag/kan/wil zijn. Terwijl er misschien ook andere kanten aan jou zijn waar je wél blij mee bent.
Zie dit allemaal als documentaire verhalen en probeer ze licht op te nemen, het is immers niet wie jij BENT. Maak ruimte voor wat je voelt of denkt en probeer je dan pas te bedenken wat je er mee wilt. Zonder dat je dus slaaf wordt van je eigen negatieve gedachten, waar je dus nu hopelijk makkelijker van los komt!
Hoe kijk jij in de spiegel? Herken je jezelf als het gaat om onzekerheid, een negatief zelfbeeld of het ontwijken van de spiegel?
Wil jij wel eens weten hoe het nou zit met jouw zelfbeeld? Hoe sta je er eigenlijk voor?
Ontdek dan eens hoe je tegen jezelf praat. Op de momenten dat er niemand bij is, of wanneer het alleen in je hoofd gebeurd. Schrijf het desnoods op, zodat je er een overzicht van krijgt.
Wat ik vaak tegenkom in mijn werk is dat mensen, zonder dat ze het in de gaten hebben, negatieve gedachten over jezelf blijven herhalen in hun hoofd. Herken je dat? Dat je tegen jezelf blijft zeggen: ‘ik kan dat toch niet, ik doe het toch nooit goed, ik vind dit niet mooi aan mezelf,’ en ga zo maar door. Vechten tegen die gedachten heeft vaak geen zin. Soms werkt het zelfs averechts en worden de gedachten erger! Dus hier zijn mijn tips om er mee om te gaan:
- Breng de gedachten in kaart, schrijf ze dus op en word je er echt bewust van.
- Onderzoek in welke situaties je de gedachten vaak krijgt en of daar een deel van de oplossing ligt.
- Kijk met zachtheid, mildheid, liefde en humor naar jezelf: NIEMAND denkt dit over jou, alleen JIJZELF!
- Begin met veranderen, op het moment dat je weer in dergelijke gedachten of een negatief zelfbeeld vervalt, lach erom, troost jezelf en probeer te bedenken wat je eigenlijk graag zou willen denken over jezelf op dat moment.
Laat je het weten als het je lukt? En ook als het je niet lukt natuurlijk, want dan kan ik je misschien wel helpen!